[ 2011 12 16 ] - කොළඔ මෝටර් සැණකෙලි - Colombo Night Races

කොළඔ මෝටර් සැණකෙලි සඳහා කොළඔ අගනගරය ලහි ලහියේ සූදානම් වෙමින් පවතියි. පහත දැක්වෙන්නේ එයට ලහි ලහියේ සූදානම් වන ආකරයයි. කීලෝ මිටර් දෙකකට ආසන්න ධාවන පතයක් මෙයට යොදා ගෙන ඇත. මේ  තරඟාවලිය නිසා අද සවස 4.30 සිට ඒ අවට මාර්ග වසා තැබේ.

විශේෂ ස්තුතිය. අනුරාධ. උදේ පාන්දරම ඇවිත් මේ වැඩේ කරගන්න උදව් උනාට :DDD

[ 2011 12 15 ] - කන්තලේ සූරිය පුර කුඹුරු ව්‍යාපාරිකයන්ට බෙදා දෙයි

කන්තලේ සූරිය පුර ගම් වාසින් ඊයේ දිනයේ සිට කොළඔ කොටුව දුම්රිය පළ ඉදිරි පිට උපවාසයක් ආරම්භ කර ඇත. එම ගම්මානයේ පවුල් 400 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ජීවත් වන අතර, කුඹුරු අක්කර 8000 ක් පමණ ගොවිතැන් කටයුතු වලට යොදාගෙන තිබුණි. නමුත් වර්තමානෙයේ සිදුවෙමින් පවතින්නේ, ඔවුන් මහන්සියෙන් ගොඩ නැගූ එම කුඹුරු මහවැලි අධිකාරියට පවරාගෙන ව්‍යපාරිකයන්ට බෙදා දිමයි. ඔවුන්ට ලබා දීමට යෝජනා වී ඇති ඉඩම් වල ගොවිතැනට සුදුසු පරිසයක් නැති බව ඔවුන් පවසයි.

ජනාධිපති හමු වී මෙම ගැටලුව නිරාකරණය කරගත හැකි බව ඔවුන් පවසයි. එසේ නොමැති වුව හොත් මාරණ්තික උපවාසයක් ආරම්භකරන බව ඔවුන් පවසයි. පහතින් දැක්වෙන්නේ ඔවුන් අද 2011 12 15 දින උදෑසන ඔවුන් පැවසූ අදහස්ය

බ්ලොග් එකක් තිබුනා නම් ඔවුන්ටත් :DDD

බෝඩ් වල තිබූ පද පෙළ කිහිපයක්


කොටියෝ ඇවිත් අපහට නිති බැට දුන්නා
ජනපති තුමන් අප හට සාමය දුන්නා
මහවැලියෙන් ඇවිත් අප දැන් එළවන්නා
ජනපතිඳුන් බැහැ දැක මිස නොම යන්නා


සූරියපුර අපේ හද කඳුලින් තෙමුනා
ගොවිතැන් කරන්නට ඉඩමක් නොම ලැබුණා
ගොවි ගැටලුවකි එය විසඳා දෙනු සොඳිනා
ජනපති තුමා හමුවිමට අපි ඉන්නා

ප්ලාස්ටික් කූඩ එපා - කොටුව දුම්රිය පල උද්ගෝෂණය - වෙළඳුන්

අද උදෑසන සිට කොළඔ ටෙක්නිකල් හංදියේ සිට කොටුව දෙසට දැඩි වාහන තද බදයක් පැවතිණ. [මේ ලිපිය පල කරන විටත් එම තද බදය තිබිය හැක]. මෙයට හේතුව කොළඔ වෙළඳුන් විසින් කොටුව දුම්රිය පළ අසල උද්ගෝෂණයක් පැවැත්විමයි. එළවලු ප්‍රවාහනයේදි ප්ලාස්ටික් කූඩ භාවිතය අනිවර්යය කිරිම මෙම උද්ගෝෂනයට හේතුවයි. දැඩි වාහන තද බදය මෙන්ම, දුම්රියෙන් හා බසයෙන් උදෑසන රැකියා ස්ථාන කරා යන බොහෝ මිනිසුන් අසීරුතාවයට පත් කරමින්, කොටුව ඉදිරිපිට, දුම්රිය නැවතුම් පළ පැත්තේ තිබෙන මන් තීරුව වසා ගනිමින් මෙම උද්ගෝෂණයපැවැත්වුනි.

ප්ලාස්ටික් කූඩ භාවිතයේ වාසි මෙන්ම අවාසිද ඇත. බොහෝ වෙළදුන් පවසන්නේ රැගෙන එන කූඩ ගෙදර යන විට ඔසවාගෙන යාමට අමතර පිරිවැයක් දැරිය යුතු බවයි

පින්තූර ටික බලලා අහවර නම් මේ ලිපියත් බලලා එන්න http://raj1st.blogspot.com/2011/12/blog-post_12.html

සෝම හිමි අපවත් කර වසර අටයි

සෝම හිමි අපවත් කර 2011 12 12 දිනට වසර අටක් සපිරිම නිමිත්තෙනි.

රටත් එහි ජනතාවත් අයාලයේ යමින් සිටි යුගයක් විය. නිවැරදි නායකත්වයක් නැති සිංහලයෝ,බෞද්ධයෝ නින්දේ සිටියහ. බුද්ධාගමේ නාමයෙන් යදිමින් ඉල්ලමින් මිත්‍ය දෘෂ්ටික දෙවියන් කර යමින් සිටියහ. සිංහලයට මහජාතිය නිසා කටවල් වසා ගෙන සිටිය යුතු අවදියකි. බෞද්ධයා අවිහිංසා වාදි කියා සියල්ල ඉවසමින් සිටි කාලයයි. වෙනසක මූලාරම්භය වෙමින් අති පූජ්‍ය ගංගොඩ විල සෝම හිමිගේ දේශනා, ජාතික තලයේ විද්‍යුත් මධ්‍ය ඔස්සේ ප්‍රචාරය විය. නායකත්වයක් නිවැරදි මාවතක් නැතිව නිද්‍රාවේ සිටි ජනයා අවදිවෙමින් විමසන්නට විය. සෝම හිමි දේශනා කරන බණ දහම් මෙන්ම, රට ජාතිය ගැන පවසන දෑද අවබෝදයෙන් විමසා බැලූහ. ගන්ට දෙයක් ඇත. රට ජාතිය සමය වෙනුවෙන් කරන්නට දෙයක් ඇතැයි බොහෝ දෙනා කල්පනවාට ගන්නා ලදී.

ජාතී හිතේෂි බව නොබියව පවසන්නට තරුණ ළමා වැඩිහිටි කාටත් මග පෙන්වීය. ජාතී වාදය නොව සිංහලයට හිමි තැන ගැන මතක් කර දෙන ලදී. දැනට වසර අටකට පමණ පෙර තවත් වසර පනහකින් පමණ අපට වෙන දේ ගැන මොනවට පැහැදිලි කර දුනි. නිවැරදි බුදු දහම, සම්‍යක් දෘෂ්ටික දෙවි වරු ගැන වදාල සේක. යදිමින් සිඟා කන දේවත්වය පසෙකලා නිවැරදි ක්‍රමය ජනතාව අතර ගෙන ගියහ. විද්‍යුත් මාධ්‍ය හරස් විය, ගමින් ගමට පන්සලෙන් පන්සලට යමින් රටට වෙන දේ ගැන ජාතිය දැනුවත් කලහ. දේශපාලණය ගැනද වැඩි වැඩියෙන් කරුණු ගෙන හැර දක්වන ලදී. මෙය ක්‍රමන්ත්‍රණ කරුවන්ට මෙන්ම සමහර සිංහල බෞද්ධයන්ටද නොරිස්සුම් විය. අවස්ථාව එනතුරු බලා සිටි කුමන්ත්‍රණකරුවන් වහා ක්‍රියාත්මක වී සෝම හිමි අපවත් කරන්නට යෙදුනි.

ජිවත් වූ සෝම හිමිට වඩා අපවත් වූ සෝම හිමි බලවත් විය, රටත් ජාතියත් බේරාගන්නට පැමිණි පිරිසට බල තල දෙමින් බොහෝ නාගරික සිංහලයෝ සෝම හිමිට කෘතවේදිත්වය හා උපහාර පිදූහ. නමුත් එදිනට අටවසරකට පසුත් සියල්ල තිබූ තැනමය. වෙනසකට ඇත්තේ ත්‍රස්ථවාදය නිමා විම පමණි. එහෙත් සෝම හිමි ඝාතනයට කුමක් වූවාද නොදිනමු. ගොඩ නගන්නට ගිය බෞද්ධ රාජ්‍ය මාවතක් අද දැක ගත නොහැක.[ එසේ බෞද්ධ රාජ්‍ය හුදෙක් හිතුලු බව මම හොඳා කාරවම දනිමි.]

දේශපාලනය පසෙකලා තැබුවත්. නොබියව ඔනෑම තැනක මම සිංහලයෙක්මි, මම බෞද්ධයෙක් මි කියා පවසන්නට දිරියක් වූ සෝම හිමි මගේ මතකයේ සැමදා රැඳි සිටින යතිවරයාණන් වහන්සේනමකි. උන්වහන්සේට සසර වසන තුරු මෙවන් විපත් නොවේවායි ප්‍රර්ථනා කරමි.

මම සිංහල බෞද්ධයෙක් වෙමි.!!!!!!!!!!!!!!

බ්ලොග් අඩවිය පටන් ගත් දා පටන් උන් වහන්සේට උපහාරයක් ලෙස ලියන ලද ලිපි

1. http://wapnishantha.blogspot.com/2009/12/blog-post_24.html

2. http://wapnishantha.blogspot.com/2010/12/blog-post_11.html

වැප්

මගේ තාත්තා

ඉරිදා දහම් පසලේ තාත්තා ළමයින්ට උගන්වනවා. ඊට පොඩ්ඩක් එහායින් පොඩි පුටුවකුයි මේසෙකුයි තියලා මාව වාඩි කරලා. තාත්තා ඉඳගෙන මාත් ඉඳගෙන. කලු ලෑල්ලේ මොනවා හරි ලියන්න තාත්ත නැගිටින්න හදනවා. මම කල බල වෙනවා තාත්තා මාව දාලා යයි කියලා. මම තාත්තාට කලින් නැගිටිනවා. තාත්තා කලු ලෑල්ලේ ලියන දේ ලියලා ඉවර වෙනකල් මම මගේ තාත්තා දිහා නැගිටලා බලන් ඉන්නවා. මගේ හිතේ තියෙන්නේ තාත්තා මාව දාල යයි කියන බය. තාත්තා ආයිත් පුටුවේ ඉඳගන්නවා ඒත් මම ඉඳ ගන්නේ තාත්තා ඉඳ ගත්තාට පස්සේ. ටිකකින් තාත්තා පන්තිය වටේ යන්න නැගිටිනවා. පන්තිය වටේ ගිහින් පොත් බලලා එනකල්ම මම නැගිටලා. පස්සේ පස්සේ ඒ අයියලා අක්කාලා හැමෝම කිව්වේ තාත්තා නැගිටින කොට නැගිටිනවා ඉඳ ගන්නකොට ඉඳගන්නවා කියලා. මේ මට මතක විදිහට එක වසර හෝ ඒ ආසන්න කාලය.

තාත්තා පන්ති කලා, මේ වෙන කොට මම පහ වසරේ හෝ හතර වසරේ. පන්ති පටන් ගත්තාට පස්සේ මම යනවා එකොළහට විතර. පන්තිය පිටි පස්සෙන් ගිහින් මම තාත්තා දිහා බලන් ඉන්නවා. පොඩිම කාලේ තාත්තා මාව දාලා යයි කියලා තාත්ත කරන දේම කරපු මම දැන් බලන් ඉන්නේ රුපියල් දහයක් දෙනකල් මට. වෙන මොකටවත් නෙමෙයි ඉස්සරහා තියන රිමාකෝ එකෙන් මුද්දරස්පලන් දලා තියන ටි බනිස් ගෙඩි දෙකක් කන්න. සමහර දාට ගල් බනිස් එකයි ටි බනිස් එකයි. අදටත් මම පුදුම ප්‍රෙරේත කමක් තියෙන්නේ ටි බනිස් වලට. මාව දැක්ක ගමන් කමිසේ උඩ සාක්කුවට අත දාලා මට රුපියල් දහයක් දිලා කියනවා ළමයෝ මේක අරන් යන්න කියලා.

ඉරිදා දහම් පාසල් මාත් ගියා මේ මට මතක විදිහට හය හෝ හත වසර. අපිට විවේකය වෙන වෙලාවකට ධර්මාචාර්ය කරන අයට වෙන වෙලාවක. අපේ විවේකය වෙලාවෙදි මම තාත්තා උගන්වන පන්තිය ලඟට ගිහින් දැලේ එල්ලිලා බලන් ඉන්නවා. තනියම නෙමෙයි මගේ යාලුවෙකුත් එක්ක. නොදැක්ක ගානට මුලින් ඉන්න තාත්තා පස්සේ දැල අස්සෙන්ම මට රුපියල් දෙක්ක දෙනවා. යාලුවා එක්ක කෙලින්ම දුවලා එන්නේ අච්චාරු ගන්න. රුපියල් දෙකට කාපු අච්චාරු වල රහ මට දැනුත් මතක් වෙනවා.

තාත්තාගේ ඉස්කෝලය තිබුනේ වත්තල. මම හය වසරේ ඉඳන් ගියේ ගුරුකුලයට.  තාත්තා මාව ඉස්කෝලයට ඇරලලා පයින්ම යනවා බියගම පාරේ හතරේ කණුවට. ඉගෙනිමෙදි මගේ තාත්තා කවදාවත් බලපෑම් කලේ නැහැ, මට ඕන විදිහට කරන්න දුන්නා. හැබැයි තාත්තා උගන්වපු ගොඩක් ලමයි ශිෂ්‍යත්වයෙන් ඉහළින් පාස් වෙනකොට, මම ෆේල් වෙච්ච එක ගැන තාත්තා දුක් උනා කියලා මම දැන ගත්තේ පස්සේ කාලෙකදි. මගේ තාත්තා වැඩිය කතා බහ කරන්නේ නැහැ. ඕන දේ කිව්වා. එක පාරයි. මම දුර විශ්ව විද්‍යලාට තේරුණාම තාත්තා මගෙන් ඇහැව්වේ පුතේ උබ යනවද කියලා. අම්මා විශ්ව විද්‍යලයට තේරුණ සතුට විඳිනකොට තාත්තා ඒක යටපත් කරන් කල්පාන කළේ, මම කොහොමද දුර ගිහින් තනියෙන් වැඩ කරගන්නේ කියන එක.

මෑත කලයේදි තාත්ත මම වැඩ ඇරිලා ගෙදර එනකොටම අහන්නේ පුතේ වෙලාව කීයද කියලා. මුලින් මුලින් මම අහනකල් ඉදලා වෙලාව කිව්වත්. පස්සේ මම ගෙදරට එන්නේම තාත්තේ දැන් වෙලාව මේකයි කියාගෙන. අන්තිම මාසේදි විතර, මම කොම්පියුටරයේ වැඩ කියලා දැන ගත්තාම ලයිට් එක දාලා තියනකොට, පැයෙන් පැයට වෙලාව ඇහැව්වා. ගොඩක් දාට මම ඒ අහන හැම වෙලාවේදිම වෙලාව කියනවා. ඒත් සමහර දාට විහිලුවට තාත්තේ මම ඊලඟ පාර අහනකොට දෙකම එකට කියන්නම් කියලා පැයකට කල් දානවා.

ඉරිදා , නොවැම්බර් 13 වෙනිදා, උදේ පිරිසිදු කරලා පුටුවෙන් තියලා, දවල් ආයිත් පිරිසිදු කරලා ඇඳෙන් තිබ්බා. රැ 8 විතර ආයිත් පිරිසිදු කරලා කාමරයට එක්ක යන ගමන්. අම්මා කිව්වා තාත්තව පුතා අල්ලන් යනවා, මං පුතාගේ කලිසම වැටෙන කොට අල්ලන්න පස්සේන් යනවා කියලා . ඔහොම කියලා යන්න හම්බුනේ සාලේට ඇතුල් වෙන තැනට විතරයි. කිහිලි දෙක අස්සෙන් අත් දෙක දාගෙන අල්ලන් ගිය තාත්තා එක පාරට මගේ අත් දෙකේ එල්ලුනා එයාගේ අත් දෙක වකුටු උනා.

තාත්තා මාව දාලා යයි කියලා පොඩි කාලේ තාත්තා නැගිටින කොට නැගිට්ටා වාඩි වෙනකොට වාඩි උන මගේ තාත්තා මාව දාලා ගිහින්, අද මට කීය දිලා උනත් අච්චරු ගන්න පුලුවන්, එත් මට රුපියල් දෙකක් දෙන්න මගේ තාත්තා අද මා ලඟ නැහැ. රිමාකෝ එකෙන් ටි බනිස් ගෙඩියක් ගන්න උඩ සාක්කුවට අතදාලා රුපියල් දහයක් දුන්නු මගේ තාත්තා මං ලඟ නැහැ.

මේ තියෙන්නේ මම කාලෙකට කලින් මගේ තාත්තා ගැන කියපු දේ
http://wapnishantha.blogspot.com/2010/09/blog-post_26.html


එදවස මා නොවෙද, ඔබ අත්ලේ එල්ලී දැවටුනේ
මෙදවස මට බැරිද, මා අත්ල දවටන්න ඔබ සිතේ
සැමදා පුදන්නට ඔබ පා, හැකිය මට දැන් සිත් සේ
මුමුණන්න අවසරයි , ඔබේ පෑ ගුණ කඳ රිසි සේ


වැප්

ඒත් ඔබ මගේ නොවේ කියා මටම දැනේ

දුර තියා ඇඳින ගතිමි
හූ හඬ පසුබිමේ තබා
සිනහා වි මුලු හද පුරා

ඒත් ඔබ මගේ නොවේ කියා මටම දැනේ


නොදුටු රුව දැක ගතිමි
හිත් පුරාවට අඳුර තුල
තුරුලු වී මුලු රැය පුරා

ඒත් ඔබ මගේ නොවේ කියා මටම දැනේ

රැය පහන් වු බව දිටිමි
ආදර හසරැල් නගා
ශුංගාර වී මුලු රැය පුරා

ඒත් ඔබ මගේ නොවේ කියා මටම දැනේ

ආදරය හදේ සඟවා
ලොවම පසෙක ලා
ඉන්නටම එන්නේ නැහැ

ඔබ මගේ නොවන බව පසක් කල නිසා


විචාරය
මෙහි මුල් කවියේ මුල් පදයට අනුව ඔවුන් කලින් හමු වි නැත. ලේඛකයා අන්තර්ජාල යුගයේ වන බැවින්, මෙය එකල පැවති ප්‍රසිද්ධ සමාජ ජාල වෙබ් අඩවියක් හරහා ඇතිවූ හාදකමක් ලෙස සැලකිය හැක. පසුබිමින් හූ හඩක් ගැන පවසයි. එය අනිවර්යයෙන්ම කොළඔ දුම්රිය පල බව විස්වාසයෙන් යුතුව පැවසිය හැක. ඒ අනුව මොවුන් අන්තර්ජලාය හරහා දැන හැඳින මුල් වරට කොටුව දුම්රිය පලේ "ව" යන්න යටදි පෙම් වතුන් ලෙස හමු වුවා විය හැක. මන්ද එකල //ව\\ යන්න බොහෝ හමු විම් වලට සංකේතය විය. මුල් කවියේ හතරවන පේළියේ මෙන්ම ඉතුරු කවි දෙකකත් //ඒත් ඔබ මගේ නොවේ කියා මටම දැනේ\\ යන්න පුන පුනා පවසන බැවින් මෙය අසම්මත අනියම් පෙමක් ලෙස අර්ථ ගැන්විය හැක. හූ හඬ පසුබිමින් කියා පවසන දේත් එයටම ඇඳා ගත හැක

දෙවන කවිය අනුව, කොළඔ කොටුව දුම්රිය පලේ හමුවිමෙන් අනතුරුව ඔවුන් දැන හැඳින ගෙන, එනම් හොඳින් එකි නෙකා අවබෝද කරගනිමින් තුරුලු වෙලා සිට ඇත. තුන් වෙනි කවිය හා දෙවනි කවිය එක්ව ගත්විට, ඔවුන් ඒක යහනකට රාත්‍රිය ගත කර ඇති බව මොනවට ප්‍රකාශ වෙයි. එහිදි ඔවුන් අසීමිත ලෙස කම්සැප විඳිබවත් ව්‍යංගයෙන් පවසා ඇත.

කෙසේ වෙතත් ඔවුන්ගේ අදාරය අසම්මත නිසා, ලෝකේ මොනවා කිව්වත් ඒ සියල්ල බිඳ දමින් දෙදෙනා එක් වන්නේ නැතුව වෙන් වෙලා තියනවා. එතන හේතුව හරියට පැහැදිලි නැති නිසා මේ කවියේ රසය උපරිම වි ඇත. එනම් කවිය රස විඳින පුද්ගලයාට එය හිතා ගැනිමට ලේඛකයා ඉඩ දි තිබේ.

අර්ථ රසයෙන් ව්‍යංග රසයෙන් හා රසවිදින්නාට කෙලින්ම සත්‍ය සිදුවිම පවසා නොසිටිම නිසා මෙම කවිය උත්කෘෂ්ට නිර්මානයක් බව කිව යුතුමයි. අන්තර්ජාල යුගයේ බිහිවූ විශිෂ්ටතම කවි අතර මෙම කවිය ඉහලින්ම තියනවා


:DDD
වැප්

බොහොම පින්

මගේ තාත්තාගේ අභාවය වූ අවස්ථාවේ සිට ඒ ගැන සොයා බැලූ , පැමිණ හා උදව් කල සැමට පින්.

බ්ලොග් අවකාශය තුලින් හදුනා ගත් දුටු නොදුටු සියලු හිත මිත්‍රාදින්ට මාගේ ප්‍රණාමය.

වැප්