අද විශේෂ දවසක්

රචනා ලියන්න මම කොහොමත් කැමති නැහැ. සිංහල සාහිත්‍ය විවේචන කියන්නේ වහ කදුරු වගේ. කවියක් කතාවක් තියා අඩුම ගානේ දැන්විමක් වත් ලියා ගන්න බැහැ. ඒත් මේ සිංහලෙන් අන්තර්ජාලය තුල ලියන්න පටන් ගත්තාට පස්සේ ඔය ඔක්කොම කලා. ඕක තමයි ඇත්ත

හරියටම 2009 දෙසැම්බර් 24 වෙනිදා බ්ලොග් අවකාශයේ මුල්ම ලිපිය ලියමින් අද අවුරුදු දෙකක් පුරාවට ලිපි 101 ක් ලියලා තියනවා. මේ ලියන්නේ 102 දෙක.

මුල්ම ලිපියට ප්‍රතිචාර දක්වපු දුකා හා සහෘදයා අද වන විට අවකාශයේ , මට මුලින්ම ශක්තියක් උන දෙන්නා. ඊට අමතරව එදා ඉඳන් අද දක්වාම මේ බොලොග් අවකාශයේන් බොහෝ මිතුරන් හමු උනා. බ්ලොග් නිසා බස්, පස් , බුකි කියන සමාජ ජාල අඩවි වලිනුත් බොහෝ මිතුරන් මුණ ගැහුනා.

බ්ලොග් අවකාශයට අහබු ලෙස පැමිණියත් SBU සින්ඩිකේටරය හරහා බ්ලොග් ගනනාවකට දොරටුව විවෘත උනා. එම සින්ඩිකේටරයටත් කෘත වේදි වෙමින්, මගේ ගමනට සහාය වෙච්ච අනිකුත් සියලු සින්ඩිකේටර් වලටත් මේ අවස්තාවේදි මගේ කෘතවේදිත්වය දක්වන්න කැමැතියි. ඊට අමතරව වැප් බ්ලොගය ඔබගේ බ්ලොග් රෝලට එකතු කරන් දැකවූ සහායටත් ස්තුතියි. කියවන්න කමෙන්ට් දාන්න ආපූ සියලු දෙනාටත් බොහොම ස්තුතියි

අද ගැන කතා කලොත් අවුරුදු දෙකක දුර ගමනක් ලිපි සීයක් එක්ක ඇවිත් තියනවා. ආපසු හැරි බලද්දි බොහොම සතුටක් තිබ්බත්, මේ කරන වැඩ වලින් මගේ මව් දෙමව්පියන්ටත් අසාධාරණයක් වෙන බව දැනෙන ගතිය නම් දැන් ගොඩක් වැඩි වෙලා.

වැප්